Gepubliceerd op
Blog

Online les in code rood: Sara looft haar cursisten NT2

Portret Charlotte De CoomanNederlandse les krijgen als anderstalige volwassene, in code rood betekent dat: live lessen op afstand. Maar wat als je geen pc hebt, je kind aandacht vraagt of je net op de tram zit? Je zou voor minder afhaken. Daarom ontroeren de inspanningen van haar cursisten Sara des te meer.


De coronastorm raast door ons land, en zo ook de coronagekte in het onderwijs. Online lesgeven wordt even de norm voor mijn cursisten. Het aanbod aan werkvormen, online tools en websites is gigantisch. En toch zie ik via mijn scherm mensen spartelen. De golven van het afstandsleren zijn woelig en onvoorspelbaar.

Een moedige cursiste valt steeds weg uit de videoles en probeert keer op keer terug te komen. Ik buig voor haar doorzettingsvermogen. Een andere cursist ziet het scherm niet dat ik presenteer en legt zich erbij neer dat hij een hele les gewoon naar mij zal kijken. Een jonge vrouw probeert tot vier keer toe het antwoord op mijn vraag te formuleren, maar de verbinding laat niet toe dat ik haar versta. Uiteindelijk ga ik, met een groot schuldgevoel en een welgemeende sorry, verder met de volgende cursist.

Op de achtergrond hoor ik een schreeuwende baby. Ik overweeg om de papa in kwestie even weg te sturen om het kindje de knuffel te geven waarnaar het zo verlangt. Een oudere man houdt met moeite het hoofd boven water: de werkmannen in huis maken enige vorm van rust of concentratie onmogelijk.


Een cursist vraagt of ze de les luisterend kan volgen, tussen het schokken van de tram door. Ze wil niets missen

Een paar weken geleden vertelde een jongeman me dat hij thuis geen internetverbinding had. Dankzij een gratis wifi-code kan hij intussen de lessen volgen. Wat een cadeau! Een verlegen meisje verontschuldigt zich omdat de test die ze zonet invulde, niet goed zal zijn. Zoals zo’n 70% van mijn cursisten heeft ze geen computer en maakt ze haar huiswerk op het kleine schermpje van haar gsm.

Een werkende poetsvrouw uit mijn klas neemt net de tram van het werk naar huis. Ze vraagt of ze de les al luisterend kan meevolgen, tussen de schokken van de tram door, want ze wil liever niets missen. En 1 cursist is zelfs heel enthousiast over het afstandsleren. Toen ik vertelde dat de lessen langere tijd online zouden zijn, klapte hij in zijn handen: hij is na een hartoperatie in ziekteverlof en kan nu toch deelnemen aan de lessen.

De golven zijn er. Maar de cursisten ook. Fantastisch zijn ze, deze mensen die te midden van de hoge golven, vol goede wil, proberen om het schip varend te houden. Ook op afstand sta ik fier aan het roer van mijn Nederlandse les voor anderstaligen: altijd spannend, vaak chaotisch, nooit zoals ik het vooraf voorbereid had, maar vooral hartverwarmend.”

 

Sara Loobuyck
Leraar Nederlands voor anderstalige volwassenen

Waar is mijn
Lerarenkaart?