Gepubliceerd op
Blog

“Ik had als tiener vast veel meer geklaagd over corona”

Blogger Charlotte De Cooman
12 maanden crisis en geen feestjes. Hoe reageren tieners daarop? Charlotte, leraar muziek en esthetica, neemt het op voor haar leerlingen: “Zet ze niet weg als verwende lastposten. Net als vroegere generaties zoeken ze hun weg.”
 


 

“Toen ik 17 was, zei ooit een leraar godsdienst tegen mij dat ik wat minder tegen de stroom moest ingaan. Dat, als ik het wou maken in het leven, ik wat meer in de pas moest lopen.”

“Vandaag, terwijl ik in de gang stiekem tegen de looprichting inging en hoopte dat niemand dat gezien had, dacht ik aan dat moment van zo’n 16 jaar geleden. Ik hield halt op dezelfde plaats waar die leraar mij even apart had genomen en ik een houding had aangenomen alsof het mij niet kon deren, maar eigenlijk liever in een hoekje wou verdwijnen. Ik had een grote mond, maar kritiek kwam extra hard binnen.”

“Onlangs was er een conflict met een leerling die zich duidelijk verongelijkt voelde. Ik voelde me even weer 17 en tegelijk ook de leraar die de schoonheid van mijn creatieve looplijnen nooit had begrepen. Ik was blij dat we er wel samen uitkwamen en niemand achterbleef met een gevoel van onbegrip.”

“Ik was niet graag 17, voelde me vaak alleen en kon moeilijk tegen onrecht. Ik had ook soms last van sombere gedachten. Gelukkig kon ik wel naar hartenlust uitgaan, leefde ik mij uit in de jeugdbeweging en vond ik troost in mijn muziek en op het toneel.”

“Ik denk vaak aan onze oud-leerlingen die nu hun eerste jaar hoger onderwijs thuis of eenzaam op kot achter een scherm beleven. Hoe dat jaar een bevrijding voor mij was, weg van alle regels, je eigen potje koken, om op vrijdag je vuile was thuis te droppen en na de Chirovergadering tot in de vroege uurtjes in dat bruine café onder de kerktoren de wereld te verbeteren met een gedeeld pak friet waarbij ze gegarandeerd mijn boulet speciale waren vergeten.”


Onze leerlingen klagen weinig over de bore-out die corona in hun jonge levens ramt

Charlotte De Cooman - Leraar

“Pintjes aan 1,20 euro, een walm van sigaretten die de kamer vulde en dat stinkende hondje dat onder tafel aan onze rokken kwam snuffelen. Vlammende sanseveria’s voor de aangedampte ruiten en een kachel die zorgde voor spontane gezelligheid en niet voor een discussie over een naderende stoflong.”

“Onze leerlingen klagen weinig over de bore-out die corona in hun jonge levens ramt. De 100-dagen die ze in het water zien vallen, de legendarische Parijsreis die ze niet zullen meemaken, geen Rock Werchter voor dat goede rapport. Ik had vast meer geklaagd. Ik vraag of ze zich aan de maatregelen houden en of hun ouders daar streng op toezien. De blikken spreken boekdelen, een schuchtere ‘We doen ons best’ tot ‘Ik mag niet meer blijven slapen bij mijn lief, alsof corona een soa is’.”

“Dat doet me denken aan de jaren 80, toen aids zijn intrede deed. Het was de tijd waarin mijn ouders student waren. De economische crisis, Tsjernobyl, het bloedbad op het Tiananmenplein. Maar ook goedkope huizen en geen sociale media waarop iedereen zonder nadenken zijn gal kan spuwen. Michael Jackson en Madonna als symbolen van vernieuwing en rebellie.”

“Het houdt dus geen steek om vergelijkingen te maken met deze coronageneratie, die onterecht wordt versleten voor bepamperde, verwende nesten. Ook de oorlogsgeneratie laat ik er daarom liever tussenuit.”

““Bij wie moet ik een kaart kopen voor de 100-dagenfuif?” Ze kunnen er niet mee lachen.”

Jouw Lerarenkaart 2022 thuis?*

  • 4 kwaliteitsmagazines met inspiratie van leraren en experts
  • Fraai ondersteunend materiaal (kalender, poster, kaartjes ...)
  • Je Lerarenkaart 2022 valt in je brievenbus met het decembernummer
*Betaal vóór 2 november en krijg je Lerarenkaart 2022 thuis (enkel voor rechthebbenden)