Gepubliceerd op
Mening

School is geen race tegen de tijd

“Vlugger is niet altijd beter. In deze dolgedraaide tijden nemen we beter wat gas terug, ook op school”, zegt journalist en auteur Carl Honoré. Hij pleit voor ‘slow education’.

Moeten we alles dan aan een slakkengangetje doen?

Carl Honoré: “Nee. Slow betekent dat je alles aan de juiste snelheid doet. Dankzij het internet kunnen we razendsnel informatie opzoeken. En dat is prima. Maar als we die informatie nog sneller willen verwerken, zijn we fout bezig. Als je ideeën niet laat rusten en rijpen, gooi je halfbakken hersenspinsels de wereld in. Probleem is dat onze huidige maatschappij maar één snelheid heeft: turbo! Maar het komt er niet op aan de dingen zo snel mogelijk te doen, wel zo goed mogelijk.

In je boek ‘Under pressure’ focus je op opvoeding en onderwijs. Waarom?

Carl Honoré: “Ook op onze kinderen leggen we steeds meer druk, omdat we in een hypercompetitieve cultuur leven. Lezen, schrijven, rekenen … Dat alles moeten ze liefst zo vlug mogelijk kunnen, al van in de kleuterklas. Terwijl kinderen daar net moeten spelen, spelen, spelen. Als je speelt, weet je niet waar je uitkomt, laat je je geest de vrije loop. Zo stimuleer je je creativiteit en je verbeelding en train je je brein.


Spelen helpt kinderen om te leren leren

Carl Honoré - journalist en auteur

Helaas hecht onze consumptiemaatschappij het meest waarde aan dingen die geld kosten, en daar valt spontaan spel helaas niet onder. Als je kind met een stokje in de modder speelt denk je als tweeverdieners toch: werken wij daarvoor zo hard? Moet hij niet op vioolles, naar de sportclub, op de iPad? Maar net dat simpele spel zorgt ervoor dat je kind zich ontwikkelt. Laat ons dat spelinstinct aanmoedigen op school.”

Wat maakt een school tot een goeie school?

Carl Honoré: “Een goeie school is een school die ieder uniek kind goed helpt. Als je een school kiest voor je kind, kijk je naar de sfeer, het gevoel dat ze uitstraalt, hoe de leraren er met elkaar, leerlingen en ouders omgaan. Probleem is dat kinderen producten en projecten van hun ouders geworden zijn en dat scholen daarin meedraaien.

Je moet durven zeggen als school: ‘We weten niet hoe jij als leerling binnen 12 jaar zal zijn als je afstudeert. We nemen je wel bij de hand, proberen je zo goed mogelijk te begeleiden, laten je ontdekken wie je bent. Je leraren moeten ook hun weg zoeken.’ Een school is geen assemblagelijn waar elk deel van het traject vastligt.”

Daarvoor heb je sterke leraren nodig.

Carl Honoré: “Als je leraren voldoende vrijheid geeft, krijg je de beste mensen in het beroep. Deze leraren hebben een enorme bagage en passie voor onderwijs. Als je boekhouders van ze maakt, lopen ze weg. Zeker jonge mensen, die met hun creativiteit geen weg kunnen in de rigide structuur van het onderwijs. Leraar zijn mag geen tweede keuze worden, want dan krijg je tweederangsleraren.


Als je van leraren boekhouders maakt, lopen kandidaat-leraren weg

Carl Honoré - journalist en auteur

Pas als je leraren meer vrijheid geeft, en ouders merken dat hun kinderen enthousiast terugkeren van school, krijgen leraren hun respect terug. Dat betekent ook dat leraren steeds nieuwe didactieken in de klas moeten halen. Leerlingen moeten problemen leren oplossen in team, goeie info van slechte scheiden en over de verschillende vakken heen durven te denken. Via veel trial and error, natuurlijk, maar veel prutsen en proberen is nu eenmaal typisch voor een leerproces.”

Nog zo’n taboe van deze tijd: we mogen niet meer falen.

Carl Honoré: “We demoniseren mensen omdat ze fouten maken. We zijn alleen maar geïnteresseerd in het juiste antwoord. Terwijl het net gaat om het proces, de tocht, alle doodlopende straatjes die je in- en weer uitgaat om een oplossing te vinden. In de Londense school Wimbledon High organiseren ze elk jaar een ‘Failure Week’. Samen met leraren en ouders onderzoeken leerlingen daar een week lang de voordelen van fouten maken. Zo leren ze uit hun eigen mislukkingen.

Leraren durven er nu veel meer dan vroeger aan leerlingen te zeggen dat hun antwoord fout is, en de leerlingen durven grotere risico’s in hun denken te nemen. Ze weten dat ze niet afgestraft worden. Zo stoten ze op nieuwe ideeën. Mislukkingen stimuleren je creativiteit. Want als we niet experimenteerden in ons denken, dan dachten we toch nog steeds dat de aarde plat is?”
 
 

Wie is Carl Honoré?

  • Canadees journalist.
  • Hij werkt en woont al 18 jaar in Londen.
  • Honoré schreef de internationale bestsellers ‘In praise of slowness’ over The Slow Movement en ‘Under pressure’ over Slow Parenting.

Abonneer je nú op Klasse Magazine*

  • 4 dikke magazines voor maar € 10
  • In september (en bij elk ander nummer) een exclusief Klasse-cadeautje
  • En ontdek in ons dossier hoe je zelfsturing bij leerlingen kan stimuleren
*Betaal vóór 30 augustus en start je schooljaar sterk!