Gepubliceerd op
Verhaal

Zij-instromer Francis: van cafébaas tot leraar

“Eindelijk ben je in het onderwijs beland.” Francis’ moeder zag altijd al een leraar in hem, maar de werkonzekerheid hield hem tegen. In plaats daarvan draaide hij jaren dubbele shifts: autoverkoper overdag, cafébaas ’s avonds. “Maar mijn ma had gelijk. Nu doe ik wat ik écht graag doe: lesgeven.”


Op het gebied van lesgeven was ik net zo’n onbeschreven blad als mijn medestudenten in de lerarenopleiding.

“Als verkoper ergerde ik me steeds meer aan de inhalige klanten: allemaal wilden ze korting, iets extra’s … Ik had het financieel best goed en was gezond, dus vond ik: het is tijd om iets terug te geven aan de maatschappij. Dus stopte ik met werken en schreef me in voor de lerarenopleiding. Dat was een grote stap, want het betekende 3 jaar zonder loon. Dan zie je je zuur verdiende spaargeld snel slinken. Ook grappig hoe mijn medestudenten vaak dachten dat ik wist hoe het moest. Oké, ik had wat meer levenservaring , maar op het gebied van lesgeven was ik net zo’n onbeschreven blad als zij.”

“Na 3 jaar lessen observeren en stages, mocht ik me ‘meester Francis’ noemen. Ik was klaar voor mijn eerste job in het basisonderwijs. Al snel kon ik voltijds aan de slag in een school in Brussel. Ik dacht dat ik een goed beeld had van wat ‘leraar zijn’ inhield, maar trok grote ogen. Plots was ik ook verpleger, reisleider, rechter, boekhouder en event planner. Bovendien kreeg ik direct een uitdagende klas.”

Francis in schoolgang

“Ik ben eigenlijk nog altijd cafébaas, alleen hebben mijn klanten nu niet gedronken.”

“Mijn ervaring achter de toog komt me goed van pas. Ook nu moet ik luisteren, grenzen trekken, motiveren … Eigenlijk ben ik nog altijd cafébaas, alleen hebben mijn klanten nu niet gedronken. Ook leerstof ‘verkopen’ doe ik dagelijks. Al leren kinderen ook veel uit zichzelf. Ik ben er vooral om dat extra duwtje in de rug te geven en hen af en toe weer op het juiste spoor te zetten als ze afdwalen.”

“Is mijn leven veranderd nu ik voor de klas sta? Natuurlijk. Fysiek is mijn job niet meer zo zwaar, maar mentaal is lesgeven niet te onderschatten. Zodra ik de school binnenstap, ben ik het bezit van de leerlingen. Hun zorgen en vragen slorpen al mijn tijd op. Een momentje voor mezelf zit er vaak niet in. Ook een baaldag is geen optie. Maar opnieuw naar de privé? Ik dénk er nog niet aan. Al verdien ik wat minder dan vroeger, ik haal 1000 keer meer voldoening uit mijn job.”

Dit artikel heeft als onderwerp Dit artikel is interessant voor een

Het beste van Klasse in je mailbox?

  • Al 51.000 leraren zijn abonnee
  • 1 keer per week en helemaal gratis
  • Verhalen van collega’s, concrete praktijktips, exclusieve wedstrijden ...