Vlaanderen
Klasse.be

Verhaal

Starter Michaëla stapte uit het onderwijs

  • 8 mei 2015
  • 3 minuten lezen

“Van de ene op de andere dag zat ik thuis: werkloos. Compleet van mijn melk. Want lesgeven was mijn meisjesdroom.” Na 2 jaar kon starter Michaëla niet langer aan de slag in ‘haar’ school. Ontgoocheld zocht ze een nieuwe job buiten het onderwijs.

Meisjesdroom kapot

“Ik heb 2 jaar in een school gestaan waar ik me fantastisch voelde. Schitterende collega’s, leerlingen om te zoenen. Tijdens de zomervakantie had ik al een hoop nieuwe lessen voorbereid. Toch kreeg ik op 29 augustus telefoon van de school dat iemand met ‘voorrang’ gesolliciteerd had voor mijn vrije uren. Ik ben met de directie gaan babbelen, heb gepolst bij de vakbond, maar ik had geen recht op ‘mijn’ uren.

Van de ene op de andere dag zat ik thuis: werkloos. Compleet van mijn melk. Want lesgeven was mijn meisjesdroom. Natuurlijk was het hard werken: namiddagen en avonden verbeteren, klassenraden, een week mee op zeeklassen … Maar als je plots hoort dat je niet mag terugkeren, ook al willen ze jou wel terug, dan ligt die droom aan diggelen.

Foto van Michaëla (25)
Michaëla Torfs (25), bachelor zedenleer, voeding & verzorging, stapte uit het onderwijs omdat ze de zoektocht naar een job beu is.

Terug naar start

“Ik heb een hoop sollicitatiebrieven geschreven en mijn netwerk aangesproken. Maar dan beland je weer in het interimcircuit. Dan moet je weer 3 jaar in een school gaan staan voor je kans maakt op een TADD. Moet je na 2 jaar opkrassen, dan sta je daar opnieuw met lege handen. Daar had ik geen zin meer in. Dus heb ik een andere job gezocht.

Ik ben nu sales advisor bij Telenet. Ik mis het onderwijs enorm. Maar als mijn huidige werkgevers tevreden zijn, heb ik binnen het half jaar een vast contract. En kan ik aan de toekomst beginnen denken: een gezin, een huis. Ik ben niet de enige die er zo over denkt. In onze richting zijn we met 16 afgestudeerd. Slechts 7 werken nog in het onderwijs. Ze jagen geëngageerde mensen die vernieuwing brengen gewoon weg.”

Wat zeggen de experts?

Wat is het probleem met de vaste benoeming?

Martin Valcke, professor Onderwijskunde UGent: “Het onderwijs is een slechte beroepssector om in te beginnen. De eerste jaren zit je als leraar soms constant in de miserie. Je belandt van de ene interim in de andere. Je hebt geen zicht op vast werk, terwijl je net in die periode je leven begint uit te bouwen, en dus zekerheid zoekt.

Dat is grotendeels het gevolg van de vaste benoeming. Vastbenoemde leraren trekken bijvoorbeeld tijdelijk weg uit hun job via een verlofstelsel, maar blijven wel die uren ‘bezet houden’ in hun school. En dan keren ze terug, net op het moment dat een jongere daar zijn draai gevonden heeft. Of ze keren nog vlug een laatste jaar terug omdat dit voordelig is voor hun pensioen. Al die mechanismen zorgen ervoor dat arbeidsplaatsen niet beschikbaar zijn voor jonge leraren.”

Geert Kelchtermans, professor Onderwijsbeleid en -vernieuwing en lerarenopleiding KU Leuven: “Is het echt nodig of wenselijk dat een beginner na een paar jaar vastbenoemd raakt op school en daar 40 jaar zit? Verschillende interims om te beginnen zijn ook interessant. Zo leer je verschillende schoolculturen kennen en kan je beslissen in welk soort school je verder wil. Bovendien verschuilen directeurs zich soms achter administratief-technische kwesties om een leraar buiten te werken die niet voldoet.”

Hoe lossen we dat op?

Martin Valcke: “Laat een startende leraar een paar jaar op dezelfde werkplek werken, zonder dat hij daarom zijn hele carrière daar moet blijven. Wanneer je voortdurend van school moet veranderen, ontwikkel je geen vaardigheden die je helpen om te integreren in een specifieke schoolcontext, moet je je voortdurend op nieuwe vakken werpen, ben je steeds weer de nieuweling, en kan je je niet verder ontwikkelen. Hoe kan de school voor zulke passanten een degelijke aanvangsbegeleiding opzetten?”

Michel Van Laere

Voeg dit artikel toe aan je bewaarde artikels

Log in om te bewaren


A

Anne T

14 december 2016

Dit overdreven systeem is er een van een zekere soort moderne slavernij. Zeker in combinatie met de vaak extreem late toezegging van de lesuren - eind augustus of zelfs later. Voor een lesjaar dat op 1 september begint. Welke mens met afbetalingen, kinderen en financiële verplichtingen, kan zich dat jaar na jaar veroorloven?
Men moet hierdoor al veel 'geluk' hebben om meer dan drie jaar lang in dezelfde scholengroep te kunnen blijven.
En dat geldt echt niet alleen voor jonge krachten, maar ook voor wie in diverse richtingen of niveaus les gaf. Eender welke benoemde kracht kan uren laten afnemen die je al twee jaar of langer gaf... zoals het verhaal van Michaela verduidelijkt.
Voor de inspecties is dat ook niet altijd zo leuk, om beloofde uren toch in te moeten trekken.

Reageren

Laat een reactie achter