Mening Gepubliceerd op

“Leraar, doe je best. Dat is goed genoeg”

3 reacties

Log in om te bewaren.

Delen

Dimitri Leue
“Leg de lat voor jezelf niet te hoog”, zegt Dimitri Leue. “En als ze te hoog ligt, ga daar dan gerust onderdoor. Zolang je maar je best doet.” Dimitri Leue is vader van 3, docent, acteur en auteur van Het Lortchersyndroom. Hij wil af van prestatiedruk.

 


 

Ik ben professioneel acteur en auteur. Maar ik hoop niet op een hoofdrol in de volgende film van Lars Von Trier of op een verkoop van 100.000 boeken. Dat is ook niet zo belangrijk. Want ik ben niet de beste acteur van de wereld of de grootste auteur van de lage landen, maar wél de beste Dimitri Leue. Niemand kan beter mezelf zijn dan ik.
 

Leg de lat niet te hoog

Dat geldt ook voor elke leraar, voor elke leerling. Niemand kan beter jou zijn dan jijzelf. Doe je best, dat is al wat je kan. En als je eerlijk bent tegen jezelf, weet je of je je best gedaan hebt. Als dat zo is, dan is het resultaat niet zo belangrijk.

Misschien zijn er nog aanpassingen, leermethodes, inzichten die je nog beter kunnen doen presteren, maar dat is toekomstmuziek. Als je op het moment zelf maar je best gedaan hebt. Niet meer of niet minder. Leg de lat voor jezelf niet te hoog. En als ze te hoog ligt, wandel er rustig onderdoor.

Als leraar is het dwaas om 30 eindtermen in één les te proppen. Je hoeft ook niet de leukste, de grappigste, de coolste leraar te zijn. Je kan wel de leukste, de grappigste en de coolste versie van jezelf zijn. Dat is al heel wat. Maar als je liever de strengste maar rechtvaardigste versie van jezelf bent, is dat ook prima.
 

Falen is leren

Je kan niet overal de beste in zijn. Sta jezelf toe te falen. Te leren van de gemaakte fout om er dan met volle energie weer tegenaan te gaan. Falen is geen reden tot paniek. Zelfs de fantastische mevrouw Mutsaerts, vorig jaar verkozen tot beste juf van de school, faalt.

Falen is leren. Op school ben je om te leren. Een leraar die meent dat hij niets meer bij te leren heeft, hoort niet thuis op een school. Als je je als leraar alwetend opstelt, dan val je vroeg of laat door de mand. ‘Veelwetend’ is meer dan genoeg.

Ook je leerlingen mogen falen. Ben je dom als je in de foute richting zit? Nee, je bent slim als je dan van richting verandert. De blinde leert zijn omgeving kennen door overal tegenaan te lopen. Dat kan voorzichtig of hard. Als je maar onthoudt waar de pijnpunten zijn. Vergeet niet: je moet wel je best doen en vooruit willen. Wanneer de blinde gewoon blijft staan, zal hij zich niet pijn doen, maar hij zal ook zijn omgeving niet leren kennen.
 

Geef betekenis aan je leven

Alles is beter dan lethargie. Dat verlammende nietsdoen is niet de manier waarop ik mijn korte tijd op deze aardkloot wil spenderen. Wie mentale inertie als hoogste doel stelt, mag jongleren met woorden als zen en mindfulness, niets blijft niets. Je kan een paar momenten per dag de leegte verkiezen boven het teveel aan indrukken. Zet dus een paar keer per dag de denkknop uit. Gezond voor lichaam en geest. Bidden, mediteren, yoga … geven een mentale boost, waardoor je beter presteert, helderder denkt.

Belangrijk daarbij zijn de woorden ‘een paar keer per dag’. Wie een hele dag niets doet, vergeet mens te zijn. En de mens is geen ding, maar een levend organisme dat verandering, beweging en evolutie als hoogste doel heeft. Vermijd dus stilstand. Een beetje prestatiedrang is echt wel wenselijk. Stel jezelf doelen, ijkpunten om naartoe te werken. Zo geef jij zelf betekenis aan je leven.


Je hoeft niet de leukste, grappigste of coolste leraar te zijn

Dimitri Leue

Leg en ken je grenzen

Dat betekent ook dat je keuzes moet maken. En grenzen moet leggen. In mijn jeugd heb ik veel gesport. Vooral turnen. Niet zozeer omdat ik daar het meeste talent voor had, maar omdat we een supercoach hadden. Hij kon ons motiveren op een speelse manier.

Hij liet ons aanvoelen dat wij zelf de grens konden bepalen van onze angsten en onze ambitie. Als hij merkte dat we klaar waren voor een moeilijkere stap dan gaf hij ons dat duwtje dat we nodig hadden om hem te zetten. Ik heb zelfs een paar medailles in mijn kast liggen van Vlaamse kampioenschappen.

Misschien had ik ook Belgische of Europese medailles kunnen winnen. Maar na mijn eerste training met de Belgische selectie heb ik thuis gezegd dat ik nog liever stopte met turnen dan nog één keer terug te gaan. Ze behandelden kinderen van 10 als volwassen turners.

Ze keken niet naar angsten of ontwikkelingen, ze forceerden oefeningen en deden je zaken doen waarvan je niet wist dat je ze kon. Dat klinkt misschien positief, maar in mijn hoofd was dat bijzonder negatief. Ik had inderdaad oefeningen gedaan die ik eigenlijk nog niet kon. Het probleem was dat ik ze nog steeds niet kon.
 

Doe je best. ‘Jouw’ best

Ik wil dus graag mijn best doen, maar dan wel ‘mijn’ best. Hetzelfde maakte ik mee op school. Ik behaalde goede punten en voelde dat ik misschien nog betere punten kon behalen. Maar dan moest ik mijn hobby’s opgeven. Ik heb mijn ouders ervan kunnen overtuigen dat ik liever wat slechtere punten had maar kon blijven sporten. Daar ben ik ze nog steeds heel dankbaar voor. De beste zijn is leuk, maar het is echt niet zo belangrijk. Je moet gewoon je best doen.

Ben ik de beste Dimitri Leue geworden die ik kon zijn? Dat weet ik niet. Ik blijf tegen muren aanlopen. Dubbele afspraken maken, beloftes verbreken, te weinig aandacht schenken aan mijn dierbaren. En ik ga geregeld onder de lat door. Maar ik doe mijn best!

Dimitri Leue