Verhaal Dit artikel behoort tot de reeks M-decreet Gepubliceerd op

M-decreet: “Nyla is helemaal opgenomen in de klasgroep”

Reageer

Log in om te bewaren.

Delen

Al vóór het M-decreet koos Vanessa bewust een gewone school voor haar dochter Nyla, die een beperking heeft. Dat is niet vanzelfsprekend. Op GBS Klim Op in Meise maken ze er samen het beste van: “De kinderen noemen haar het ‘zonnestraaltje’ van de klas.”

Mama Vanessa, Nyla en juf Kathleen

Mama Vanessa: “Nyla heeft evenwichtsproblemen, kan niet rennen en springen. Ze gebruikt een looprekje en bij dagjes een rolstoel. Daarbovenop heeft ze ook een beperkt zicht. Toch gaat ze naar een gewone school.”

Juf Katleen: “Omdat haar fijne motoriek beperkt is, gebruikt Nyla een laptop in de klas. Ze heeft een aangepaste bank, krijgt wekelijks 4 uur GON-begeleiding en de hele voormiddag is er een vrijwilliger in de klas. Op de speelplaats hebben we een herkenbare afspreekplaats, zodat ze haar klasgenootjes gemakkelijker terugvindt.”
 

Hoe reageren andere kinderen op Nyla?

Juf Katleen: “Nyla is helemaal opgenomen in de klasgroep – een verdienste van het hele schoolteam, inclusief de directie, zorg en GON – maar vooral van de kleuterjuffen. De kinderen noemen haar ‘Zonnestraal’, omdat ze altijd vrolijk is. Ook haar looprekje kreeg een bijnaam: ‘Regenboogje’. Nyla babbelt graag en geeft veel complimentjes. Maar bij drukke gesprekken kan ze moeilijk inpikken. Tijdens een groepswerk houden de leerlingen daar meer rekening mee, op de speelplaats vergeten ze het weleens.”

Mama Vanessa: “Soms komen er ook klasgenootjes bij ons thuis. Ze komen graag, maar ik nodig altijd één vriendinnetje tegelijk uit. Anders rennen ze zonder Nyla naar buiten. In hun enthousiasme vergeten ze dat zij niet mee kan.”
 

En hoe gaat Nyla zelf om met ‘anders zijn’?

Juf Katleen: “Nyla schat haar eigen kunnen goed in en durft hulp vragen. Dat vergemakkelijkt haar inclusie. Ik ken ook leerlingen die hun beperking moeilijk aanvaarden, waardoor het lastiger communiceren is.”

Mama Vanessa: “Toch is ook Nyla soms boos wanneer iets niet lukt. Als ze onverwachts met haar beperking wordt geconfronteerd. Ze heeft er al om geweend, me gevraagd wanneer haar handicap eindelijk weggaat. Maar in het dagelijks leven gaat ze er goed mee om.”

Juf Katleen: “Dat ligt ook aan haar opvoeding, denk ik. Jullie helpen Nyla op weg zonder te betuttelen, opdat ze zo zelfstandig mogelijk kan zijn. ‘Haal elke dag het beste uit het leven’, dat is jullie houding. Dat doet ze, en dat vind ik knap.”
 

Tegen welke moeilijkheden lopen jullie als opvoeders aan?

Juf Katleen: “Sinds het M-decreet moet ik mijn aandacht nog meer verdelen. Gelukkig kreeg ik heel wat ondersteuning: 2 GON-begeleiders, een zorgleraar en diverse vrijwilligers. Maar dat hele team aansturen, was ook een flinke klus. Niet iedereen had een pedagogische achtergrond, waardoor ik soms extra uitleg moest geven. Bovendien bouw je een andere band op met je leerlingen als er altijd begeleiders rondlopen.”

Mama Vanessa: “De school heeft me altijd gesteund, in tegenstelling tot andere zorgverleners. De neuroloog, het revalidatiecentrum … geen van allen geloofden ze dat het goed zou gaan met Nyla in het reguliere onderwijs. En nu zit ze in het tweede leerjaar, dolgelukkig. Ik begrijp dat men geen valse hoop wil wekken, maar het is vermoeiend je altijd te moeten bewijzen.”

Juf Katleen: “Als je de juiste manier vindt, kan je elk kind tot leren brengen. Op zijn eigen niveau. Ik vind het M-decreet super, maar ik mis de praktische hulpmiddelen. Een aangepaste infrastructuur, achtergrondkennis over een specifieke beperking, gespecialiseerde vrijwilligers, extra lestijden zodat de klas ontdubbeld kan worden… Differentiëren, verschillende werkvormen gebruiken, je lessen voorbereiden op zich vraagt al veel tijd en energie. Hoe je een kind met een beperking daar het best in laat meedraaien, vraagt nog extra denkwerk. Ik begrijp dat dit niet voor elke leraar evident is.”
 

Waarom kozen jullie niet voor het buitengewoon onderwijs?

Mama Vanessa: “In het reguliere onderwijs gaat Nyla om met taalvaardige kinderen. Daardoor communiceert ze steeds beter. Haar klasgenootjes stuwen haar vooruit. In het buitengewoon onderwijs, waar ieder kind zijn eigen moeilijkheden heeft, kan je dat moeilijk verwachten.”

Juf Katleen: “Het buitengewoon onderwijs groepeert kinderen volgens hun problematiek of zorg. Als Nyla via binnenklasdifferentiatie en het M-decreet kan meedraaien in het gewone onderwijs, zet je haar minder vast in haar beperking. Ik denk dat dat op dit moment voor haar het beste is.”

Mama Vanessa: “We leggen de lat zo hoog mogelijk, zonder dat we een diploma verwachten. Nyla is mijn barometer: wanneer ik merk dat zij ongelukkig is op school, stopt het.”

Dit artikel heeft als onderwerp , Dit artikel is interessant voor een