Oq eenpag stuurbenze qevos

...naar het daliesvan peleeuw m hem te vrageneen onberkoning te penoemen. 'En?' vroegbe qeer. De vos begreedbat pe deer onqerkoning hoodteteworqen.

Beeld je eens in dat alle teksten er voor jou zo uitzagen. Je zou niet zo snel kunnen lezen én je zou veel meer tijd nodig hebben om de tekst te begrijpen. Dat is precies wat een kind met dyslexie doormaakt. 5 procent van alle mensen heeft een vorm van deze hardnekkige leerstoornis. In een gewone klas zit er dus minstens één leerling met dyslexie. Een kind met dyslexie heeft gemiddeld 30 % meer tijd nodig om een tekst te lezen! Correct spellen is zowat onmogelijk, luisteren en tegelijk schrijven (notities nemen) is bijzonder lastig. Vreemde talen kunnen een marteling zijn. Dyslexie is in hoge mate erfelijk en heeft niet met een gebrek aan intelligentie te maken. Dyslexie knaagt wel aan het zelfvertrouwen van kinderen. Het probleem (h)erkennen is één, er op school wat aan doen is twee. Er zijn scholen die een dyslexiebeleid voeren. Dyslectici krijgen bv. de kans om een toets mondeling te doen. Of ze mogen een huistaak op computer maken, krijgen een andere leestaak Vaak geven ouders op school de aanzet tot dat dyslexiebeleid. Niet alle lees- en schrijfproblemen zijn te wijten aan dyslexie. Voor een diagnose kan je altijd bij het CLB terecht. Dat kan samen met de school een dyslexiebeleid uitstippelen.