«Sien is een spons»

Toen we erg ongerust werden, verwees de huisdokter ons door naar een psycholoog. Die stelde vast dat ons kind hoogsensitief is. Hoogsensitieve kinderen hebben een heel gevoelig zenuwstelsel. Hierdoor vangen ze indrukken, stemmingen en prikkels op die andere kinderen niet oppikken. Zo voelen ze het verdriet van een klasgenoot bijvoorbeeld uitzonderlijk aan. Bovendien horen, zien, voelen en ruiken ze meer dan anderen en hebben ze dan ook meer tijd nodig om die informatie te verwerken. Als Sien te veel prikkels krijgt of als er te veel gebeurt buiten het normale dagritme, is de wereld voor haar overweldigend.»

«Wat is er toch met Sien?»

«En toen begrepen we waarom Sien zich na schooltijd alleen op haar kamer terugtrok en haar speelgoed weg wilde. Ze had die tijd nodig om de indrukken die ze op school had opgedaan te verwerken. Eens je weet wat hoogsensitief is, verandert je wereld. Je weet waarom je kind zo doet. En ook voor Sien werd veel duidelijk: 'Ik ben niet abnormaal, ik ben een kind met een extra gave.' Voor vrienden en familie was Sien een flauw meisje, een verwend nest. En het deed me veel pijn als ik dat telkens moest horen. 'Je moet wat harder zijn met haar. De wereld is ook hard.' En dat klopt natuurlijk ook. Maar aan de andere kant is Sien ook uitgerust met een heel fijn ontvangertje: ze voelt gevoelens sneller aan en dat maakt haar juist ook 'prachtig' in plaats van 'lastig'. Sien moet zich leren afschermen voor te veel prikkels en waardevol gebruik maken van de gevoelsinformatie die ze krijgt.»

Astma en ribfluweel

«Sien is nu dertien. En na al die jaren ontdek je snel met welke leerkrachten je erover kan praten. Want het is makkelijker om met hen over dyslexie en ADHD te praten. Dat kennen ze, dat is duidelijker. Zo hebben we gevraagd om Sien niet in het midden van de klas een plaats te geven. Daar voelt ze zich niet goed. Ze zit liever aan de rand. Aan het venster of de muur bijvoorbeeld. Voor haar is de wereld zo overzichtelijker. En bij een spreekbeurt kan je haar best niet als eerste laten beginnen. Laat anderen de spits afbijten. Door dat superfijne zenuwstelsel raakt Sien makkelijk overweldigd of sneller gekwetst, ze moet wat langer warmlopen en is soms wat terughoudend in de klas. Als ze boos gaat kijken of een kuchje krijgt, weet de meester dat ze 'overprikkeld is', dat het te veel wordt. Dan mag ze even de gang op, naar het secretariaat kopies halen of zo.

Onlangs hebben we opnieuw moeten vragen om haar van plaats te veranderen in de klas. Ze kloeg erover dat ze haar buurman hoorde ademen. Achteraf bleek inderdaad dat Joren astmatisch is. Gek hoe scherp ze alles hoort en voelt. Ze kan bijvoorbeeld ook geen ribfluweel verdragen en ik moet alle etiketjes uit de truien en T-shirts knippen.»

Stoer, spontaan en actief

«Hooggevoelige kinderen lijken niet te passen in het ideaalbeeld dat de maatschappij ons voorspiegelt: de sociale, actieve, spontane, stoere, zelfverzekerde levensstijl. Maar als ze aan zichzelf kunnen toegeven welke activiteiten wel en niet bij hun passen en welke situaties ze liever vermijden, kunnen ze volop gebruik maken van hun positieve eigenschappen en helemaal openbloeien. Sien houdt van paardrijden. Hooggevoelige kinderen voelen zich erg goed in de natuur en bloeien open door sociale projecten, bejaarden bezoeken of projecten met dieren, de natuur. Bovendien zijn ze vaak erg creatief en hebben ze een scherpe zin voor humor. Maar in een wereld en in de klas, waar alles vlug moet gaan en het berekende verstand vaak de norm is, krijgen ze niet altijd de kans om hun kwaliteiten te ontwikkelen.»