Bij Palmyre en Moeke Po

Palmyre: «Een piraat eet smeerkaas»

Het is woensdagmiddag. «Een piraat eet smeerkaas», zegt Palmyre en ze snijdt de korstjes van de boterhammen voor Nick. Elke middag komen Ward (5) en Nick (3), de twee kleinzonen van Marcel en Palmyre bij oma en opa eten. Vandaag is Nick kapitein Zwartbaard op school. Na schooltijd haalt Marcel de jongens af. Ze blijven tot hun mama's hen komen halen. «Toen mijn oudste dochter beviel was ik net gestopt met werken en we vonden het vanzelfsprekend dat Ingrid bleef werken en dat wij de kleine zouden bijhouden», zegt Palmyre. «Ze zijn hier al van als ze een baby waren, elke dag», zegt opa Marcel. «We hebben een heel speciale band. Dat kan je niet omschrijven. Je krijgt er zoveel voor terug. Liefde, vriendschap, genegenheid. Soms denk ik dat andere oma's en opa's, die dat niet doen, een beetje jaloers zijn. Het eerste schoolfeest van Ward vergeet ik nooit. Hij kwam daar dat podium op en tussen al dat volk zag hij mij staan. Hij riep heel luid: ‘Opa!'. Tussen al die mensen had hij mij gevonden. Mooi.»

Soep

Het is leven in huis. Als opa met de jongens naar school rijdt, gebeurt het maar zelden dat ze niet vechten in de auto. En toch rijdt Marcel elke dag minstens drie keer van thuis naar school. «Eéeacute;n keertje zijn ze op school blijven eten 's middags. Dat was niet echt een succes. Thuis kan je ze aanmanen om voort te eten en als ze de soep niet lusten die ik gemaakt heb, dan smeer ik een boterhammetje», zegt Palmyre. «We verwennen ze misschien een beetje, dat is waar. Ze mogen meer dan onze eigen dochters vroeger. Ik denk dat we een soort inhaalbeweging willen maken. Als je jong bent, heb je eigenlijk geen tijd voor je kinderen. Je carrièegrave;re staat centraal. Je moet nog zoveel opbouwen. Wij kunnen onze volle aandacht aan deze kinderen geven, héeacute; man?» Ward lacht en tuimelt over opa's schouder in de zetel.

Juf Veerle: «Eerst werken en daarna spelen»

«Vandaag zijn het 29 kinderen, maar soms zijn het er nog meer.» Juf Veerle Van Hoegaerden trekt haar wenkbrauwen op. Op school staat zij in voor de naschoolse opvang. «Mama moet komen», pruilt een kleutertje en legt haar hoofd tegen de schouder van de juf. «Mama komt over vijf minuten, zullen we je jas al nemen?» Veerle weet precies wie wanneer opgepikt wordt. «Het zijn lange dagen voor kleuters, sommigen zijn hier al van half acht 's ochtends.» De juf strijkt eens door de haren van het meisje. «Geen wonder dat ze naar huis wil.»

Huiswerk

Een eind verderop zitten Katrien (9) en Olivia (10), ze maken samen hun huiswerk. «Oudere kinderen kunnen heel goed hun huiswerk maken terwijl de kleutertjes hier rondhangen en met de autootjes spelen», zegt Veerle. «En ze helpen elkaar graag. Soms zijn het broertjes en zusjes, zoals Jeroen (10) en Wouter (7). Ze vragen lessen op bij elkaar. En ik ben er natuurlijk ook nog», glimlacht de juf. «Ik geef graag uitleg, maar hun taken verbeteren doe ik niet.» Of het soms niet te druk is om huiswerk te maken? «Het gebeurt wel eens dat ik iemand tot de orde moet roepen, maar het systeem ‘eerst werken en daarna spelen' draait goed. Ik vind het belangrijk dat het meeste huiswerk hier in de opvang gemaakt wordt. Ik besef maar al te goed dat ouders vermoeid van hun werk thuiskomen. Dan is het fijn wanneer je kind al een flink stuk van zijn taken klaar heeft.» In de leeshoek zit Joren (5) met zijn neus in een boek over ‘Mijn lichaam'. Veerle knipoogt. «Daar zit hij heel graag. Een beetje lezen en relaxen mag wel na een zware werkdag! Soms ga ik er gezellig bij zitten, maar meestal paar ik het nuttige aan het aangename. Als het rustig is, verbeter ik vaak werkjes. Dat lukt best, en zo gaat iedereen ten laatste om half zes tevreden naar huis.»

Moeke Po: «Huiswerk maken ze thuis»

«Doe je schoenen aan en neem je jas», zegt Jens (6) «En neem je piano mee.» Niels (10) moet naar de muziekschool. Na schooltijd komt hij net als Bryan (7), Ashley (4), Nena (3) en Jens bij ‘Moeke Po' wachten tot het tijd is voor de muziekles. Paula Beelen werkt al 15 jaar als onthaalmoeder. «Na de geboorte van Marieke wilde ik liever thuis blijven bij mijn dochtertje. Fanny had ik met hartzeer naar de crèegrave;che gedaan. Onthaalmoeder worden betekent werken en tegelijk thuis blijven. Ik heb 7 kinderen die regelmatig komen. Wie na schooltijd komt, probeer ik aan te moedigen om zijn huiswerk te maken. Sommige ouders willen dat hun kinderen hun huiswerk thuis maken, zodat ze weten waar ze op school mee bezig zijn. Als ouders er compleet andere ideeën op nahouden over opvoeding, dan kan dat wel eens botsen maar meestal geraken we er wel uit. Chiara is nu 12. Ze noemt mij nog altijd ‘mijn moeke'. Dat blijft mij vertederen. Ze stond er zelfs op dat wij op haar plechtige communiefeest waren.»

Voetbaltraining

In de babyfoon klinkt een stemmetje. Romy (18 maand) is wakker. Jannes wordt zaterdag 1 jaar. Zijn mama brengt taart want de verjaardag moet toch ook bij Moeke Po gevierd worden! De dochters en de aanwezige mama's zorgen dat de tafel gedekt wordt. Fanny: «Omdat ons moeke onthaalmoeder is, hebben wij wel geleerd te delen: ons speelgoed, eten en drinken, de aandacht van ons moeke.» Fanny wil later ook als onthaalmoeder werken, maar niet in haar eigen huis. «Dan kan je de deur achter je dicht doen en het is gedaan. Wij hebben ook onze living, boven, waar de kinderen normaal niet mogen komen. Maar toch, je geeft je privacy een beetje prijs.» De papa van Bryan komt hem halen voor de voetbaltraining. Zus Ashley blijft achter. Ze kruipt bij ‘Moeke Po'. «Dat kind begrijpt niet waarom hij haar niet meeneemt», zegt ze en ze geeft haar een dikke knuffel.