Aanpassingen aan je opdracht: 6 leraren over hun loopbaan

Soms neemt je leven een bocht en wil je aanpassingen aan je opdracht als leraar. Individuele vragen afstemmen op teambelangen is puzzelwerk voor gevorderden. 6 leraren vertellen hoe hun school werk maakt van wendbare hr.

“Het hele team is begripvol: we doen dit lukken”

Geertrui Piessens
Leraar in KOBOS Kapelle-op-den-Bos

Geertrui Piessens: “Als leraar chemie koos ik 27 jaar lang voor dezelfde job als mijn vader. Tot de zenuwpijnen opdoken. Daar sta je dan: uiterst kwetsbaar omdat je been kromtrekt en je je focus niet langer kan richten op je leerlingen. ‘Lesgeven is geen optie meer voor jou’, concludeerde een IDEWE-arts. Fulltime werken ook niet. Met dat harde nieuws trok ik naar de directeur en het team. Iedereen was heel begripvol: we doen dit lukken met een aanpassing aan je opdracht!”

“Eerst deelde ik de klas met een collega biotechniek, maar ook dat werd te zwaar. Vandaag coördineer ik onze LOS-werking voor leerlingen met een leerachterstand of zorgnood, neem ik wat personeel en aanvangsbegeleiding op. Ik had het geluk dat er uren vrijkwamen. En iedereen begrijpt dat ik om medische redenen een uurtje later opstart.”

“Slotsom: ik word echt op mijn interesse en expertise uitgespeeld. Toen de directeur me vroeg om mijn taken te rangschikken, zette ik aanvangsbegeleiding intuïtief op plaats 3. Ik snapte het zelf niet goed. Tijdens het gesprek kwam naar boven waarom. ‘Eigenlijk ben je nog aan het rouwen’, stelde de directeur vast. Dat klopt. Afscheid nemen van mijn leerlingen en collega’s zien werken met materiaal dat ooit van mijn vader was? Het raakt me diep.”

“De klas niet helemaal lossen, geeft me krediet”

Kris Nijs

Leraar in Klein Seminarie Mechelen

Kris Nijs: “Een aantal jaren geleden startte ik de opleiding Onderwijswetenschappen. Mijn drijfveer? Me verdiepen in onderwijsthematieken, maar ook mezelf uitdagen met een universitaire opleiding en de financiële opsteker als master. Toen ik afstudeerde, vond ik samen met de school een win-win. De aanpassingen aan mijn opdracht: ik bleef 12 uur Frans geven, maar vulde die uren aan met stagecoördinatie en een rol als klascoach.”

“Als de klassenraad problemen in een klas signaleert, onderzoek ik met de titularis waar het misloopt. Ik doe een meting bij leerlingen en ga met de groep aan de slag rond groepsdynamieken of mentale weerbaarheid. Doel: samen met collega’s de klas weer op de rails krijgen, zonder met straffen te gooien.”

“Dat ik de klas niet helemaal los, geeft me krediet bij collega’s. Bovendien kan ik ideeën uittesten bij mijn leerlingen. Toen een collega uitviel, vroeg de directeur me om in te springen als graadcoördinator. Maar dat was niet mijn ding. Mijn band met leerlingen veranderde. Die korte periode hield ik vol uit loyaliteit naar de school. Daarna keerde ik terug naar mijn ideale mix van leraar, stagecoördinator en klascoach. Gelukkig toont de directie begrip voor onze vragen en noden.”

“Zorg en leerlijnen: ik zag het een tikje anders”

Hildegard Vandaele

Leraar in scholengroep Karel de Goede Brugge

Hildegard Vandaele: “Jarenlang stond ik bij de peuters en jongste kleuters, samen in 1 grote klas. In een school met fijne collega’s en een begripvolle directeur. Alleen bleef ik inhoudelijk wat op mijn honger zitten. De zorgwerking en de leerlijnen: ik zag het allemaal een tikje anders. Dat kaartte ik aan op vergaderingen, maar er bewoog weinig. Het deed me twijfelen. Blijf ik in het vertrouwde nest of moet ik eerlijk zijn en toegeven dat ik stilletjes aan het vuur verlies?”

“Onze scholengroep heeft een systeem van interne mobiliteit. Vacatures worden eerst gedeeld onder alle collega’s. Wie nood heeft aan frisse lucht, kan intekenen. Eerst volgt een gesprek met de scholengroep, daarna met de directeur van je nieuwe school. Ik vond er een match. Voelde dat de school sterk wil investeren in krachtige leerlijnen voor wiskunde en taal. Klassen zijn geen eilandjes, maar bouwen verder op elkaar. Dat hebben kinderen echt nodig.”

“De eerste maanden in een team dat elkaar kent, moet je je plek een beetje verdienen. En bij het afscheid van mijn vroegere collega’s vloeiden er tranen. Toch ben ik blij met mijn keuze. Ze geeft me energie om nog lang van deze mooie job te houden.”

“Terugkeren naar de klas is geen stap achteruit”

Brecht Van Mullem

Leraar in basisschool De Vlieger Rumbeke

Brecht Van Mullem: “Wat startte als een tijdelijke vervanging voor een zieke directeur liep geruisloos over in 8 jaar de school leiden. Fijn om te doen: samen met je team grote lijnen uitzetten. Maar ik deed het altijd uit engagement, nooit uit pure ambitie. En ook al zorgt het bestuur dat directeurs goed omringd zijn, toch kruipt de taak in de kleren. Daarom vroeg ik in januari om volgend schooljaar weer les te geven. Liefst in onze eigen school, want mijn hart ligt hier.”

“Het bestuur toont veel begrip en waardeert het dat ik ruim op tijd communiceerde. Cruciaal ook voor mij. Ik wil het stokje mooi doorgeven, de school niet achterlaten zonder toekomstplan. Het schoolbestuur wil me graag houden als leraar en zoekt een oplossing in de opdrachtenpuzzel. Al is het nog even afwachten voor ik mijn definitieve klas ken.”

“Lesgeven bleef altijd kriebelen. Naar de klas terugkeren is geen stapje achteruit, maar een positieve keuze. En zelfzorg: niet wachten tot mijn bobijntje helemaal op is of een burn-out om de hoek loert. Bovendien vind ik het een gezond principe om als directeur na een aantal jaren de sjerp door te geven. Een nieuwe leidinggevende blaast frisse ideeën en energie door de school.”

“De directie denkt voortdurend met haar leraren mee”

Jana Wylin

Leraar in RHIZO Lyceum OLV Vlaanderen Kortrijk

Jana Wylin “Ooit beleid maken? Dat stond in de sterren geschreven. Maar niet dat ik als twintiger lesgeven al zou combineren met kwaliteits- en graadcoördinatie. Het liep zo: ik mocht na een stage meteen starten als leraar. 3 jaar later moest een collega om gezondheidsredenen uren kwaliteitscoördinatie afbouwen. De directie deelt kansen uit en vroeg me om haar bij te staan. Mijn profiel matcht met de functie, vertelden ze. Omdat ik graag nadenk over schoolorganisatie en gedachten gestructureerd verwoord.”

“Wat later studeerde de graadcoördinator bij en werd de combinatie met voor de klas staan te zwaar voor haar. Werkdruk verlagen door even alleen les te geven, onze school heeft daar oren naar. Voor die functie kandideerde ik. Het zijn 2 keer grote schoenen om te vullen. Wat helpt: een goede overdracht, veel samenwerking en het feit dat beide functies elkaar mooi aanvullen.”

“Als groentje moet ik ook leraren aansturen die 4 keer zo lang voor de klas staan. Maar collega’s reageren positief en ik benut gretig hun ervaring als ik het even niet weet. Die 3 taken: ze geven me energie. Om die te behouden, kreeg ik vooral paralleluren Frans. En ik weet: als er een fase in mijn leven komt waarop mijn takenpakket lichter moet, dan sleutelt iedereen mee voor aanpassingen aan je opdracht.”

“Ik wil lesgeven tot aan mijn échte pensioen”

Katrien Rottiers

Leraar in Maria Assumpta Instituut Opwijk

Katrien Rottiers: “Een knieoperatie liep hopeloos verkeerd. De arts raakte enkele zenuwen. Ik kwam terecht in een traject voor een ander ambt om medische redenen. De eerste oplossing leek een switch naar de functie als opvoeder. Maar dat liep vast. Ik moest daarvoor verhuizen naar een andere school en belandde intussen in een rolstoel. Verre van ideaal voor een opvoeder.”

“Wat nu? Vervroegd pensioen? Nee toch! Ik wil me nuttig voelen, onder de mensen komen en structuur hebben in mijn leven. En de leerlingen uit het buitengewoon onderwijs tonen dat je ook vanuit een rolstoel dingen kan aanpakken. De directeur strijdt aan mijn zijde. Ze checkt wettelijke kaders, schrijft in een brief naar de pensioencommissie dat ze me absoluut op school wil en zoekt oplossingen.”

“Op dit moment werk ik halftijds. Ik geef les en doe 3 uur leerlingenbegeleiding. Ik moet geen toezicht en wachturen houden, collega’s begrijpen dat. En de leerlingen? Die kijken dwars door mijn rolstoel. Voor hen ben ik net als alle andere leraren. Deze job was altijd mijn droom. Dat wil ik tot aan mijn pensioen doen. Mijn échte pensioen.”

Bart De Wilde