Vier op de tien Belgische kinderen worden gepest. Met dat cijfer scoort ons land slecht in een nieuw rapport van Unicef. Bovendien is pesten bij ons erger dan tien jaar geleden, terwijl de meeste landen vooruitgingen.
In dit zesde leerjaar alleen lachende gezichten. Dat was enkele weken geleden nog anders. Eefje pestte Laura en Anton werd door de hele klas uitgelachen. Nu het pesten achter de rug is kijken ze in de spiegel. Wat was hun rol?
In de mailbox van Klasse voor Ouders landen pestverhalen van ouders van pesters, slachtoffers én meelopers. “Met al die karakters is het normaal dat het botst”, zegt therapeut Anne Hermans. “Kinderen hebben ouders en leraren nodig om daarmee te leren omgaan.”
Een op de tien kinderen worden gepest via internet of gsm. Ruim de helft van de jongeren die getuige zijn doet niets om het slachtoffer te helpen.
Een pestfilmpje dat door de moeder van een gepeste leerling op Facebook werd gepost, zorgt voor opschudding op het internet. “Toch moet je opletten hoe je hierop reageert”, zeggen experts.
Beledigende of bedreigende mails of sms’jes sturen, roddels verspreiden, iemand uitsluiten op msn. De helft van de tieners werd al eens gepest via gsm, msn of e-mail. Wat kan je als ouder doen?
Een kwart van de Vlaamse jongeren doet aan cyberpesten. Het spel VlinderNET wil dat probleem aanpakken en bespreekbaar maken bij jongeren.
3 tot 8 procent van de kinderen wordt ernstig gepest. Dat is een kind in elke klas. Het tienertijdschrift Yeti wil pesten stoppen. Doe mee!
De helft van de Vlaamse jongeren zegt ooit zelf al iemand te hebben gepest. Veel scholen werken met No Blame en HERGO. Zo doen ze in de eerste plaats iets vóór het slachtoffer, niet tégen de pester. Wat leer je daaruit als ouder?
Kinderen worden vaker gepest via het internet. Toch weet een op de twee ouders dat niet.