Zo doen zij het Dit artikel behoort tot de reeks Vrijdag MagDag met de hele school Gepubliceerd op

School zonder punten: het kan perfect

10 reacties

Log in om te bewaren.

Delen

Geen punten op de rapporten in basisschool de Sterrebloem in Meigem. Wel kleurencodes of woordenschalen waarop kinderen en leraren de vooruitgang in kaart brengen. “Wat zeggen cijfers eigenlijk? Of je tweede van de klas bent of aan de staart bengelt is toch niet belangrijk. Wel welke vooruitgang je maakt tijdens het schooljaar,” vertelt leraar Ellen De Dapper.

 


 

“De school bestaat acht jaar en heeft nooit punten gekend. Punten zijn immers relatief. Je kan als leraar perfect onderwijzen in functie van een toets. Leerlingen zullen 2 dagen later geweldige scores halen, maar kennen en kunnen ze het dan echt? En punten zeggen vaak weinig. Wat betekent een 7 op 10 precies?”
 

Kleurcodes of woordenschalen

“Daarom kiezen wij niet voor rapporten met cijfers, maar werken we met kleurencodes voor de jongste kinderen en woordelijke beoordelingen voor de oudere. Leraren beoordelen op die manier het kind op alle domeinen van zijn ontwikkeling: haalt het de doelstellingen binnen wiskunde en taal, maar ook hoe het kind zich richt tot klasgenoten, hoe het zich voelt op school of het leiding neemt.”

“Kinderen schalen ook zichzelf in. Tweemaal per jaar doen we uitgebreid verslag van onze dagelijkse evaluaties en feedback aan de ouders, die door ons accent op ouderparticipatie ook op andere momenten sterk betrokken zijn bij onze school.”


Rapporten zonder punten geven een totaal ander gesprek met ouders

Ellen De Dapper - leraar De Sterrebloem

“Bij dat verslag stoppen we ook foto’s, werkstukjes van leerlingen en een brief naar het kind met persoonlijk advies bij: wat denken wij dat je nog kan leren, hoe kijken wij naar jou en je talenten. Alles bij elkaar bijna een boekje.”

“Dat geeft een totaal ander gesprek met de ouders. We praten over het volledige kind, over talenten en werkpunten én we formuleren ontwikkelingskansen. Samen met de ouders zoeken we wat hun kind nodig heeft om vooruit te gaan en we stemmen onze hoge verwachtingen op elkaar af. Ouders zijn heel tevreden over ons rapportsysteem. Ze krijgen een mooier totaalbeeld van hun kind dan met een cijferrapport.”
 

Niet vergelijken met klasgenoten

“Zonder die punten en medianen kunnen ouders en kinderen niet vergelijken met klasgenoten. Het is echt niet belangrijk of een kind de tweede van de klas is of aan de staart bengelt. Dat kinderen vooruitgaan tegenover zichzelf in tijd is cruciaal.”

“Dat persoonlijke succes stimuleert ze veel meer tot leren. Dus differentiëren we ook in toetsen, opdrachten en evaluaties. Met welke individuele hulpmiddelen geraakt elke leerling vooruit om zo samen met zijn klasgenoten de meet te bereiken? Dat is ons doel.”
 

Fouten niet afstraffen

“We zetten daarom voortdurend in op leerhouding, leerstrategie en zelfevaluatie. Leerlingen zijn het gewoon om zichzelf – zonder punten – kritisch in te schatten. We starten projecten met vragen als ‘wat gaan jullie doen, hoe gaan jullie het aanpakken?’ En eindigen met ‘wat liep goed, wat liep fout? Lag dat aan jezelf, aan de groep, aan de inhoud?’”

“Net door ze niet af te straffen met punten komen onze leerlingen vlot ervoor uit als iets niet lukt. Een klasgenoot helpt dan. Kinderen die later in onze school instromen, steken hun minpuntjes angstvallig weg. Maar fouten zijn welkom. Het zijn de beste leermomenten. Als je daar goede, gerichte feedback koppelt, heeft dat een grotere impact op het leren dan cijfers, bewijst wetenschappelijk onderzoek.”

leraar Ellen De Dapper

“Zonder punten voelen kinderen minder druk, pesten ze elkaar minder en zien ze er gelukkiger uit”

“Ook buiten de klas zie je het effect. Kinderen voelen minder druk, zitten emotioneel beter in hun vel, pesten elkaar veel minder en zien er gelukkiger uit. Die reacties krijgen we van ouders. En dat is niet omdat we minder van hen verwachten – in projecten kan leerstof uit het secundair al aan bod komen als kinderen daarnaar vragen – maar omdat we zonder punten evalueren.”

“Dat onze kinderen in een vrij uniek rapporteringsysteem zitten, anders dan hun bijvoorbeeld hun voetbalvriendjes, valt hen niet eens echt op. De vraag naar punten is een maatschappelijke tendens, kinderen kunnen perfect zonder.”
 

Punten zijn voor leraren

“Niet dat we compleet vies zijn van punten. Af en toe botsen onze kinderen wel op punten. Op een methodetoets met voorgedrukte punten bijvoorbeeld. Die vullen we dan wel in. Maar we doen er verder niet veel mee, ze komen niet op rapporten of oudercontacten.”

“Onze leerlingen doen ook mee aan gestandaardiseerde CITO-toetsen. Eigenlijk zijn hun scores daarop belangrijker voor ons dan voor de kinderen. Wij leren eruit of onze klaspraktijk goed zit, wat we anders moeten uitleggen.”

“Die CITO-toets countert ook typische vragen over methodeonderwijs waarmee sommige ouders zitten: lukt dat wel een school zonder punten, leren onze kinderen wel genoeg, kunnen ze vlot overgaan naar het secundair? Als dan blijkt dat we gemiddeld of beter scoren, zijn ouders helemaal gerustgesteld: het kan zonder punten.”